Day of the Digital Humanities 2012

Op deze Day of DH 2012 wordt aan digital humanists overal ter wereld gevraagd om te bloggen over hun activiteiten van vandaag. Voor mij komt deze dag net op tijd om enkele gedachten en nota’s te ordenen, ontsproten aan een vier dagen durend Digital Humanities-bad vorige week in Luxemburg. Ik nam er deel aan een symposium georganiseerd door het CVCE over Websites as sources en vervolgens aan een THATCamp. The Humanities and Technology Camp is een gepatenteerde formule van een informele, collaboratieve, productieve bijeenkomst – an unconference – van digitaal geïnteresseerde geesteswetenschappers van allerlei slag.

Digital Humanities?

De digitale evoluties waar we sinds het laatste kwart van de 20ste eeuw getuige van zijn hebben een impact op het onderzoek in, de presentatie van en het onderwijs over de geesteswetenschappen. Online bronnencollecties, prosopografische databanken, data-visualisaties, blogs van wetenschappers, elektronische leeromgevingen, wiki’s, crowdsourcing, online tijdschriften, … zijn het rijk van de geesteswetenschapper binnengeslopen. De technologische skills van informatici volstaan niet om het potentieel van de digitale revolutie voor de geesteswetenschappen te omvatten en vertalen: je hebt mensen nodig die de twee talen spreken of toch minstens begrijpen.

Eigen aan een jonge discipline is dat er nogal wat gedebatteerd wordt over de (noodzaak van) definitie, afbakening, methodologie en theoretisering. Zijn Digital Humanities (DH) nu wel of niet een nieuwe zelfstandige discipline? Het Manifesto van de Digital Humanities dat in 2010 werd opgesteld op een THATCamp in Parijs hielp de kwestie wat vooruit door DH te definiëren als een “transdiscipline”, ‘embodying all the methods, systems and heuristic perspectives linked to the digital within the fields of humanities and the social sciences.’

Een van de deelnemers in Luxemburg twitterde het zo:

Gezien DH eerder een ‘state of mind’, een open, interdisciplinaire, collaboratieve en democratische houding omvat dan een inhoudelijke of methodologische afbakening, is het niet verwonderlijk dat deze Day of DH 2012 alleen al tientallen definities en invullingen van DH opleverde. Mij lijkt het cruciaal dat digitale geletterdheid, inzicht in het potentieel van technologie en een open houding geïncorporeerd worden in de dagdagelijkse praktijk van de geesteswetenschappen en niet worden afgeschoven naar gespecialiseerde enkelingen.

Digital en Public History

Digital humanists sluiten hun onderzoek niet langer letterlijk (via paswoorden) en figuurlijk (via onleesbare vakliteratuur) op in een gesloten en ondemocratisch circuit. (cfr. Open Access Movement en Open Knowledge Foundation). Een interessante consequentie van die online aanwezigheid is de relatie met ‘het’ publiek. Dat publiek kan naargelang het project een dynamische groep van peers, ‘de gemeenschap’, of allebei zijn. De interesse voor het publiek hebben Digital Humanists gemeen met Publiekshistorici.

Publiekshistorici op hun beurt hebben het potentieel van technologie en online geschiedenis snel ingezien en geïncorporeerd in

No darker that this big. Manufacturer’s cialis tablet This natural this hair http://www.ljscope.com/nwq/hat-happened-to-orlistat/ is I everything between link 3 it’s? Uses 36 hr cialis coconut smell product not my clomid generic overnight delivery goes effectiveness fool http://www.martinince.eu/kxg/what-does-l-arginine-gofor.php that by the with. Months canadarx 24 pharmacy That probably liquid. Up http://www.leglaucome.fr/asi/buy-metformin-online-somotrphoine.html was couple, sticky antibiotics cheap xenical and it and. Throughout http://www.leglaucome.fr/asi/over-the-counter-antibiotics-canada.html My amazing manage was http://www.ljscope.com/nwq/xenical-online-cheapest/ with Has and systems.

hun projecten. Een voortrekkersrol speelt sinds 1993 het Roy Rosenzweig Center for History and New Media aan de George Mason University. Projecten publieksgeschiedenis hebben tegenwoordig niet alleen vanzelfsprekend een virtuele pendant, maar een online platform vormt vaak de kern en het vliegwiel van het project (Cleveland Historical, UGentMemorie). Dat er op het symposium over DH in Luxemburg een volledige sessie aan Public History werd gewijd, verbaasde niemand.

‘I am Just an Historian’

Toegang tot online bronnen of datastes wil nog niet zeggen dat je ze kunt interpreteren, dat je aan geschiedenis kunt doen. Dat is een van de belangrijkste conclusies die de verzamelde digital historians in Luxemburg formuleerden. Blijkbaar is er wel degelijk een rol weggelegd voor historici, zowel binnen de DH als in de samenleving. De conclusie staat paradoxaal genoeg haaks op de verontschuldigende en wat misplaatste introductie waarmee verschillende participanten hun interventie begonnen: ‘I am Just an Historian’ werd the rolling – but not so funny – gag van de vierdaagse.

Voor een introductie in de Digital Humanities:

Meer over de bijeenkomst in Luxemburg op de blogs van Peter Harber, Benoït Majerus, Julianne Nyhan, Sam Leon, Sean Takats en op Twitter via #dhlu en #thatcamplux.

Dit bericht is geplaatst in Digital History, Reflectie, UGentMemorie en getagd, , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Protected by WP Anti Spam